این پژوهشکده از سال ۱۳۸۲ با عنوان گروه اخلاق و تربیت فعالیتش را آغاز کرد و در سال ۱۳۸۶ با ظرفیت دو گروه پژوهشی و اختصاص نام مرکز، به فعالیت‌های خود ادامه داد. از سال 1396 با افزوده شدن گروه اسلام و مطالعات معنویت دور جدید فعالیت‌ها ذیل عنوان پژوهشکده اخلاق و معنویت با سه گروه پژوهشی آغاز شده است.
اعضای شورای پژوهشی پژوهشکده

1. حجت الاسلام والمسلمین  دکتر مهدی علیزاده؛ رئیس شورا
2. آقای حسین مرادی؛ دبیر شورا
3. حجت الاسلام والمسلمین دکتر محمدتقی اسلامی؛ مدیر گروه اخلاق
4. حجت الاسلام والمسلمین دکتر حسن بوسلیکی؛ مدیر گروه تربیت
5. آقای دکتر احمد شاکرنژاد؛ مدیر گروه اسلام و مطالعات معنویت
6. حجت الاسلام والمسلمین مسعود آذربایجانی؛ عضو حقیقی شورا
7. آقای دکتر محمد فتحعلی‌خانی؛ عضو حقیقی شورا
8. حجت الاسلام والمسلمین دکتر علی همت بناری؛ عضو حقیقی شورا
9. حجت الاسلام والمسلمین دکتر حسین دیبا؛ عضو حقیقی شورا
10. حجت الاسلام والمسلمین محمد عالم‌زاده نوری؛ عضو حقیقی شورا
 



ریاست پژوهشکده اخلاق و معنویت؛ حجت الاسلام والمسلمین دکتر مهدی علیزاده
حجت الاسلام والمسلمین دکتر مهدی علیزاده در سال 1350 خورشیدی در تهران متولد شد.

پس از اتمام دورۀ متوسطه وارد حوزۀ علمیه شد و با خوشه‌چینی از خرمن و کرسی تدریس اساتید و آیات عظام: بهجت، میرزاجواد تبریزی، جوادی آملی، گرامی، سیدجعفر کریمی و ... ، به سال 1380 و در مقطع کارشناسی ارشد، در رشتۀ الهیات از مؤسسه امام خمینی (ره) فارغالتحصیل شده، در سال 1394 نیز دکترای خود را در  گرایش اخلاق اسلامی، از دانشگاه معارف اخذ کرد.

دکتر علیزاده علاوه بر تدریس مستمر در حوزه و دانشگاه در مقاطع دکتری، ارشد و سطح حوزه و نیز حضور و سخنرانیهای فراوان در همایش‌ها، سمینارهای تخصصی و علمی- پژوهشی داخل و خارج کشور، جلسات هم‌اندیشی و نقد کتاب، 6 کتاب علمی در موضوعات اخلاقی، عرفانی، تفسیری و کلامی  نگاشته و افزون بر 25 مقالۀ علمی- پژوهشی از او در مجلات، دانشنامه‌ها، همایش‌ها، ISI و ISC درج شده است.

وی در سال 1383 مؤسس و مدیر گروه اخلاق پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی بود و به‌صورت مستمر این مسئولیت را تاکنون بر عهده داشته است. شایان ذکر است که گروه اخلاق در سال 1387 به مرکز اخلاق و تربیت و در سال 1396 به پژوهشکدۀ اخلاق و معنویت تبدیل شده است. اهم فعالیت‌های ایشان همزمان با مسئولیت فوق عبارتند از:

  • ریاست مرکز برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی دفتر تبلیغات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم؛
  •  ریاست قطب علمی فرهنگی اخلاق، خانواده و سبک زندگی؛
  • مدیریت دانشکدۀ اخلاق مؤسسۀ اخلاق و تربیت؛
  • مدیر گروه اخلاق دانشگاه مجازی المصطفی؛
  • و ... .

رزومۀ علمی و سوابق اجرایی و پژوهشی ایشان پیوست (فایل PDF) می‌باشد:

فايلها
رزومه - دکتر مهدي عليزاده - 1396.pdf 166.797 KB

پژوهشكده‏ ها و مراكز پژوهشي به صورت تيپ

1

رئيس

2

مسئول دفتر

3

كارشناس مسئول امور پژوهشي

4

كارشناس امور پژوهشي

5

مدير گروه

6

كارشناس پژوهشي


چارت سازمانی پژوهشکده
فايلها
چارت سازماني پژوهشکده اخلاق و معنويت.pdf 125.151 KB

گروه اخلاق

اهداف

1.         تبيين مباني و چارچوب‏هاي نظري دانش اخلاق اسلامي به منظور توانمندسازي و توسعه آن به عرصه‏هاي گوناگون فردي و اجتماعي.

2.         تبيين نظام اخلاقي اسلام و اثبات كارآمدي و برتري آن نسبت به ساير نظام‏هاي اخلاقي.

3.         دفاع عقلاني از آموزه‏هاي اخلاقي اسلام و پاسخ‏گويي به شبهات اين حوزه.

4.         ارائه الگوهاي نوآمد اخلاقي در راستاي پاسخ‏گويي به نيازهاي انسان و جامعه معاصر.

5.         تأمين پايه‏هاي نظري توسعه اخلاقي نظام جمهوري اسلامي و ترسيم هندسه اخلاقي تمدن اسلامي.

وظايف

1.         تدوين و اجراي طرح‏هاي پژوهشي در حوزه تاريخ و فلسفه علم اخلاق اسلامي.

2.         تدوين و اجراي طرح‏هاي پژوهشي در حوزه مسائل جديد اخلاقي جامعه ديني.

3.         تدوين و اجراي طرح‏هاي پژوهشي در حوزه بازسازي روش‏شناسي اخلاق.

4.         تدوين و اجراي طرح‏هاي پژوهشي در حوزه نظام اخلاق اسلامي و مقايسه آن با ساير نظام‏هاي اخلاقي.

5.         تدوين و اجراي طرح‏هاي پژوهشي در حوزه نيازهاي اخلاقي نظام جمهوري اسلامي.

6.         تدوين و اجراي طرح‏هاي پژوهشي در حوزه اخلاق كاربردي.

7.         بازخواني مستمر آثار نمايندگان مكاتب اخلاق اسلامي و ترجمه جهت‏دار و هدايت‏شده آثار عمده اخلاقي اديان و مكاتب بشري همراه با نقد و مقايسه.

8.         آسيب‏‏شناسي مداوم اخلاق عمومي از طريق اجراي طرح‏هاي پيمايشي.

9.         بازشناسي مستمر ظرفيت‏هاي علوم انساني پيرااخلاقي و بسترسازي علمي جهت انتقال اين ظرفيت‏ها به حوزه انديشه اخلاقي.

10.        تشكيل كارگروه‏ها و گروه‏پروژه‏هاي تخصصي در دپارتمان اخلاق جهت اجراي طرح‏ها و پروژه‏هاي مربوط.

11.        راه‏اندازي سيستم توانمند اطلاع‏رساني در عرصه اخلاق و فراهم كردن منابع مطالعاتي قديم و جديد اسلامي و غيراسلامي (كتاب، مجله، پايان‏نامه، نرم‏افزار و...) در حوزه انديشه اخلاق و علوم وابسته به منظور تسهيل اخلاق‏پژوهي در حوزه‏هاي علميه.

12.        شناسايي، جذب و سازمان‏دهي منابع انساني مورد نياز جهت انجام وظايف پژوهشي.

13.        ارتباط و همكاري با سازمان‏ها، نهادها، شخصيت‏ها و نخبگان فرهنگي و مؤسسات و مراكز علمي ـ پژوهشي و اجرايي به منظور پيش‏برد اهداف گروه.

14.        فراهم آوردن زمينه رشد و ارتقاي دانش و توانايي پژوهشگران وابسته و پيوسته گروه از طريق تشكيل كارگاه‏ها و كلاس‏هاي آموزشي ـ پژوهشي و حمايت‏هاي لازم علمي.

15.        برقراري ارتباط فعال و سازنده با ساير واحدهاي زيرمجموعه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامي با هدف برقراري هماهنگي، اجراي طرح‏هاي مشترك و جلوگيري از انجام كارهاي موازي و تكراري.

سياست‏ها

1.         التزام به مباني و عناصر اصيل نظام اخلاق اسلامي اهل‏بيت.

2.         اهتمام به مشكلات عيني جامعه اسلامي در عرصه اخلاق و توجه به مسائل و شبهات روز.

3.         پرهيز از سطحي‏نگري و جزئي‏نگري در عرصه فعاليت‏هاي پژوهشي.

4.         تلاش در جهت تعالي و رشد اخلاقي جامعه اسلامي و افزايش تقيّد كارگزاران نظام، نخبگان علمي و توده به هنجارهاي اخلاق ديني.

5.         رعايت معيارها و استانداردهاي علمي و به‏كارگيري روش‏ها و ابزارهاي نوين در پژوهش‏هاي اخلاقي.

6.         اهتمام به ايجاد ارتباط علمي فعال و مؤثر با مراكز پژوهشي حوزوي و دانشگاهي و بهره‏گيري از توان و دستآوردهاي نخبگان علمي حوزوي و دانشگاهي در راستاي بالنده‏سازي دانش اخلاق اسلامي.

7.         اهتمام به ارائه پژوهش‏ها به زبان و ادبيات روز.

8.         نهادينه كردن توليد انديشه در قالب هم‏انديشي گروهي و تعريف كارهاي مطالعاتي در قالب تيم‏هاي تخصصي.

9.         بهره‏گيري از ظرفيت‏هاي دانش بشري و ساير فرهنگ‏هاي تعالي‏طلب و معنويت‏گراي بشري توام با مطالعه انتقادي آن‏ها.

10.        پرهيز از كارهاي موازي و تكراري و حركت در عرض برنامه‏هاي ساير مراكز علمي ـ پژوهشي.

11.        طبقه‏بندي و اولويت‏گذاري در طرح‏هاي پژوهشي بر پايه امكانات و مطالبات.

 

كلان‏پروژه‏ها

-           روش‌شناسي در الهيات اخلاق

-           اخلاق دينداري

-           اخلاق مديريت با رويكرد اسلامي

-           اخلاق زيستي

 

گروه تربيت

اهداف

1.         تبيين و تنقيح مباني و چارچوب‏هاي نظري دانش تربيت اسلامي به منظور توانمندسازي و توسعه آن به عرصه‏هاي گوناگون فردي و اجتماعي.

2.         تبيين و ترسيم نظام تربيتي اسلام و اثبات كارآمدي و برتري آن نسبت به ساير نظام‏هاي تربيتي.

3.         دفاع عقلاني از آموزه‏هاي تربيتي اسلام و پاسخ‏گويي به شبهات اين حوزه.

4.         ارائه الگوهاي نوآمد تربيتي در راستاي پاسخ‏گويي به نيازهاي انسان و جامعه معاصر.

5.         توليد نرم‌افزار و پايه‌هاي نظري در عرصه تربيت اخلاقي- ديني جهت تأمين نيازهاي دستگاه‌هاي مرتبط در نظام جمهوري اسلامي.

سياست ها

1.         التزام به مباني و عناصر اصيل نظام معارف و اخلاق اسلامي و مدرسه تربيتي اهل‏بيت‏عليهم السلام.

2.         اهتمام به مشكلات عيني جامعه اسلامي در عرصه تربيت اخلاقي و توجه به مسائل و شبهات روز.

3.         پرهيز از سطحي‏نگري و جزئي‏نگري در عرصه فعاليت‏هاي پژوهشي.

4.         رعايت معيارها و استانداردهاي علمي و به‏كارگيري روش‏ها و ابزارهاي نوين در پژوهش‏هاي تربيتي.

5.         اهتمام به ايجاد ارتباط علمي فعال و مؤثر با مراكز پژوهشي حوزوي و غير حوزوي داخل و خارج كشور و بهره‏گيري از توان و دستاوردهاي نخبگان علمي در راستاي بالنده‏سازي دانش تربيت اسلامي.

6.         اهتمام به ارائه پژوهش‏ها به زبان و ادبيات روز.

7.         نهادينه كردن توليد انديشه در قالب هم‏انديشي گروهي و تعريف كارهاي مطالعاتي در قالب تيم‏هاي تخصصي.

8.         بهره‏گيري از ظرفيت‏هاي دانش بشري و ساير فرهنگ‏هاي تعالي‏طلب و معنويت‏گراي بشري توأم با مطالعه انتقادي آن‏ها.

9.         پرهيز از فعاليت‌هاي موازي و تكراري و حركت در عرض برنامه‏هاي ساير مراكز علمي ـ پژوهشي.

10.        تعامل فعال با دستگاه‌هاي مرتبط با تربيت ديني نظام جمهوري اسلامي و شناسايي نيازهاي ايشان به منظور فراهم آوردن پژوهش‌هاي كاربردي.

11.        نخبه‌گرائي در جذب نيروهاي متخصص حوزوي جهت انجام مطالعات و پژوهش‌ها.

12.        توجه به بهره‌برداري از پژوهش‌هاي انجام يافته در راستاي سامان‌دهي مديريت تربيتي.

13.        توجه به حوزه‌هاي ميان‌رشته‌اي.

وظايف

1.         تدوين و تبيين نظام تربيت اسلامي (مباني، اهداف، اصول، روش‌ها، ‌عوامل، موانع، ‌مراحل، برنامه‌ها، نهادها، كانون‌ها، تكنولوژي)

2.         بازشناسي، بازنگري، و بازسازي آموزه‌هاي تربيتي از سه منظر حجيت، عقلانيت و كارآمدي.

3.         گسترش مطالعات تطبيقي بين المذاهب و برجسته‏سازي وجوه تمايز و عناصر اختصاصي مدرسه تربيتي اهل‏بيت (عليهم السلام).

4.         پژوهش‏ها و تك‏نگاري‏هايي در زمينه معناشناسي مفاهيم تربيت اخلاقي.

5.         طراحي سيستم دريافت كننده و انتقال دهنده پرسش‏ها و مسائل عيني جامعه در عرصه تربيت.

6.         طرّاحي سيستم بازخورد گيرنده تربيت اخلاقي از مخاطبان و ارزيابي مستمر فعاليت‏هاي پژوهشي و تبليغي از نظر تاثيرگذاري و ميزان كارآمدي.

7.         شناسايي ابتلائات عام تربيتي جامعه و آسيب‏شناسي اخلاق ملي (مانند وجدان كاري، انضباط‌پذيري، قانون گرايي و...) و برنامه‏ريزي جهت آسيب‌زدايي در محورهاي شناخته شده.

8.         الگوسازي و بازنمايي شخصيت‏هاي برجسته اخلاقي و معنوي و تجزيه و تحليل و انتشار زندگي‌نامه آنها.

9.         پژوهش‌هايي جهت بهره‏گيري از ظرفيت‏هاي كانون‌هاي تربيتي از جمله مساجد، هيآت و مراسم مذهبي براي ترويج و تعميق هرچه بيشتر ارزش‌هاي اسلامي.

10.        ترويج و حمايت از نقاط قوت در فرهنگ ملّي مثل فضائل راسخ و نهادينه شده حيا، احترام به بزرگ‏تر، مهرباني، غيرت، مهمان‏نوازي و ... .

11.        مطالعات مربوط به تربيت ديني و انتقال مفاهيم ديني به انسان‌ها و جوامع

12.        جذب و تربيت نيروي پژوهشگر

13.        اهتمام به بازتوليد تراث علمي در عرصه مسائل تربيتي

14.        تأسيس بانك‌هاي اطلاعاتي و جمع‌آوري منابع و ترجمه متون تخصصي لازم

15.        اخذ نيازهاي پژوهشي دستگاه‌هاي مرتبط با مسائل تربيتي جهت انجام پژوهش‌ها

16.        سامان‌دهي دانش فني مديريت تربيتي در عرصه تربيت اخلاقي- ديني.

كلان‌پروژه‌ها

رديف     عنوان كلان‌پروژه   مدير مدت اجرا

1.         مباني روانشناختي تربيت اخلاقي-ديني با رويكرد اسلامي      حسين ديبا         8سال

2.         نقش نهادهاي اجتماعي در تربيت  اخلاقي با رويكرد اسلامي               9سال


گروه اسلام و مطالعات معنویت

ضرورت

در روزگار حاضر كه از يك سو عصر عطش و طلب فراگير و اقبال بي سابقه نسل‌هاي جوان و ملت‌هاي جهان به تعالي طلبي و سلوك روحاني است و از ديگر سو،‌ زمانة ترويج معنويت‌هاي سكولار و هجمة آيين‌هاي پرشمار بيمار و مسلك‌هاي انحرافي كه از نام معنویت سوء استفاده مي‌كنند، يكي از مهم ترين رسالت‌هاي متولیان امر دین احياء و اصلاح «حيات معنوي» جامعة بشري و پالايش بينش‌ها و هدايت گرايشهاي معنويت‌جويان و هدايت‌طلبان است.
درک همین مهم است که در ساختاربندی جدید دفتر تبلیغات اسلامی به ایجاد قطب تعمیق ایمان دینی و مبارزه با فرق انحرافی می‌انجامد و میزکارهایی در ارائه پاسخ ایجابی و سلبی به این نیاز روز شکل می گیرد. با نظر به نیاز مذکور و با توجه به رسالت دفتر در گسترش معنویت عمیق اسلامی و همچنین مبارزه با جریانهای انحرافی تاسیس گروه «معنویت اسلامی» می تواندگامی در جهت تحقق این مهم باشد. همچنین با نظر به اینکه پروژه های مرتبط با بحث معنویت در حال حاضر ذیل گروه‌هایی نه چندان مرتبط گنجانده شده است تاسیس گروه مستقل معنویت اهمیتی مضاعف می‌یابد. علاوه بر اینها توجه به موقع به بحث معنویت و ورود جدی به این بحث قبل از استقرار رویکردهای سکولار می‌تواند ابتکار عمل را در عرصه مفهوم‌سازی، طراحی رویکرد و شکل‌دهی به ادبیات پژوهشی در دست مراکز پژوهشی مرتبط با حوزه علمیه قرار دهد.

رسالت

استنباط، تدوین و گسترش معنویت اسلامی به عنوان یک دانش کاربردی و تمدن ساز و نقد معنویت‌های غیر دینی

اهداف

  1. استخراج و تبيين نظام‌مند چارچوب‌هاي نظري و آموزه‌هاي معنویت اسلامي از منابع اصيل ديني و اثبات و تشريح روشمندي آن و ترسیم مرزهای آن با معنویت‌های غیراسلامی
  2. تبيين عقلانيت اركان و مؤلفه‌هاي نظام معنویت اسلامي و دفاع عقلانى از آموزه‏هاى آن و پاسخ‏گويى به شبهات اين حوزه.
  3. توانمندسازي مكتب معنویت اسلامي از رهگذر پيرايش، بازنگري و بازسازي ميراث، انديشه و مواجيد عرفاني و غني‌سازي آن با تكيه بر سرماية وحي، عقل، شهود و رو‌ش‌های تجربی.
  4. معرفی و تحلیلی رویکردها و زمینه‌های جدید پژوهشی در عرصه مطالعات معنویت
  5. اثبات كارآمدى و برترى مكتب معنوی اسلام نسبت به ساير مسالك معنوی.
  6. شناسایی و نقد فرهنگ معنویت گرایی بدون مذهب و همچنین جریانهای انحرافی معنویت
  7. توسعه سواد معنوی در جامعه از طریق طراحی برنامه های آموزش عمومی و بسته های مورد نیاز مبلغان و معرفی کامل و مؤثر الگوهای معنوی
  8. ايضاح و ابلاغ معنویت شريعت‌محور، عقل‌مدار، ‌متعادل، جامعه‌گرا، تمدن‌ساز و عدالت‌گستر به ذهن و ضمير انسان معاصر و نقل و نقد انديشه و آيين‌هاي سلوكي با توجه به آسيب‌هاي پيدا و پنهان تاريخي و عصري.
  9. کاربردی‌سازی معنویت اسلامی در عرصه های مختلف فردی، اجتماعی و سازمانی (معنویت و سلامت، معنویت در سازمان، بهداشت معنوی، درمانگری معنوی، معنویت و اعتیاد، معنویت و خانواده و...)

برنامه‌ها

  1. تدوين برنامة راهبردي گروه
  2. تدوين، اجرا و نظارت بر حسن اجراى طرح‏هاى پژوهشى
  3. بازخوانى توصيفي و بازنگري انتقادي سنت عرفان اسلامى با تأكيد بر مطالعة موردي آثار نمايندگان برجستة اين حوزه
  4. نقد و بررسي مستمر توليدات جديد انديشه‌هاي معنویت معاصر در قالب‌هاي متنوع كتاب، مقاله، سخنراني‌هاي علمي، دوره‌ها و متون آموزشي و سايت‌هاي علمي.
  5. تهية اطلس بزرگ دانش و دانش‌وران معنویت و تأسيس بانك جامع اطلاعات معنویت
  6. ترجمةهدايت شدة آثار برجستة معنویت اديان بزرگ و آيين‌ها و جريانهاي بشرى، ترجمه آثار انتقادی پژوهشگران غربی در زمینه چالشهای معنویت جدید و همچنین انتقال تجارب متألهان مسیحی در مبارزه با معنویت گرایی بدون مذهب
  7. فعال كردن حلقه‌هاي پرسمان معنویت جهت طرح و نقد ايده‌هاي نو و ديدگاه‌هاي  جديد در قالب نشست‌هاي تخصصي درون‌گروهي توأم با انضباط اجرايي به منظور ثبت و تشكيل پرونده‌هاي علمي ـ پژوهشي.                         
  8. برگزاري هم‌انديشي‌هاي تخصصي معنویت با هدف جريان‌شناسي، مسأله‌شناسي، شبهه‌شناسي و آسيب‌شناسي و نيز شناسايي و جذب و حمايت از پژوهشگران جوان و جلب مشاركت نخبگان علمي.  
  9. شناسايى، جذب، سازمان‏دهى، حمايت، هدايت و نظارت بر منابع انسانى حوزة مطالعات معنویت اسلامى.
  10. فراهم آوردن زمينة رشد و ارتقاي توانايى پژوهشگران وابسته و پيوستة گروه از طريق تشكيل كارگاه‏هاو كلاس‏هاى آموزشى ـ پژوهشى و حمايت‏هاى لازم علمى.
  11. تهيه و تدوين كتب آموزشي و كمك آموزشي براي كلية مراكز تحصيل عالي حوزوي و دانشگاهي.
  12. آسيب‏شناسى مداوم فرهنگ عمومي معنویت گرایی از طريق اجراى طرح‏هاى پيمايشى.
  13. ارائة مشاوره‌هاي علمي به كلية پژوهشگران حوزة مطالعات معنویت بويژه حمايت از پايان‌نامه‌ها و جهت‌دهي توأم با خدمات‌رساني به آنها.
  14. تحليل انتقادي فرآورده‌هاي فرهنگي با مضامين معنویت گرایی اعم از شرح‌حال‌نگاري‌ها، داستان‌ها، اشعار، وبلاگ‌ها، نرم‌افزارها و برنامه‌هاي هنري مراكز و نهادهاي فرهنگي و رسانه‌هاي عمومي در راستاي سامان‌بخشي به حوزة نشر و اطلاع‌رساني معنویت.
  15. انتشار نشريه‌اي تخصصي در حوزة معنویت اسلامي.
  16. تشكيل مركز پاسخگويي كتبي و تلفني به پرسش‌ها و شبهات معنویت گرایی.
  17. همكاري مؤثر با واحدهاي اطلاع‌رساني سازمان در عرصة معنویت‌پژوهي و رخدادهاي فرهنگي و اجتماعي معنویت گرایی.    
  18. برقرارى ارتباط فعال و سازنده با ساير واحدهاى زيرمجموعه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامى با هدف دست‌يابي به هماهنگى و استفاده از ظرفيت‌هاي علمي و تجارب پژوهشي و اجراي طرح‏هاى مشترك.
  19. همكارى با دستگاه‌های اجرایی، سازمان‏هاي فرهنگي و اجتماعي نظام و NGOهاي مردمي به عنوان سرشاخه‌هاي متنوع نيازسنجي و موضوع شناسي معنویت و نيز نشر فرآورده‌هاي فكري گروه در راستاي تعامل منطقي و واقع‌بينانه با جامعة مخاطبينو ارتقاء سطح سواد و مهارتهای معنوی در گروه‌ها و سازمان‌ها.
  20. ایجاد فرصتهای مطالعاتی بین المللی برای آشنایی متقابل اندیشمندان جهانی با معنویت اسلامی و همچنین آشنایی پژوهشگران گروه با جریان های رایج معنویت گرایی و معنویت پژوهی در جهان.

پژوهشکده اخلاق و معنویت

فراخوانی گسترده و تأکیدهای مکرر قرآن کریم به سازندگی اخلاقی و تهذیب نفس، بیانگر جایگاه بسیار جدی مقوله اخلاق در میان اهداف دین است. نقش تعیین‏‌کننده سنجه‌های اخلاقی در سوگیری کلان‌ رفتارهای آدمی، بشر را سخت دغدغه‏‌مند پالایش و ژرف‌کاوی و بازتعریف مفاهیم اخلاقی و تدوین و بازنگری در موازین و قوانین اخلاقی و بازخوانی انگاره‏‌های عام انسان‌شناختی و معرفت‏‌شناختی در حوزه فرااخلاق، ساخته است و این دل‌‌مشغولی و علقه خاطر، وی را در طول تاریخِ معرفت‏‌اندوزی؛ به اندیشه‌‏ورزی اخلاقی وا داشته است. 
در حالی که جهان معاصر سخت تشنه پیام معنوی تشیع و چشم در راه ره‌آورد رهایی‌بخش انقلاب اسلامی است، کارنامه حوزه‏های علمیه در ۲۵ سال گذشته در عرصه تولید اندیشه‌‌های اخلاقی ـ تربیتی، قابل دفاع نیست و در حالی که پژوهش‌های فقهی و کلامی در حوزه، رونق فراوان دارد، به عرصه اخلاق توجه جدی نمی‏شود. علم اخلاق پس از ظهور اندیشمندان بزرگی در مکاتب چهارگانه اخلاق اسلامی از قرن هفتم تا کنون تحول انقلابی و شالوده‌‏شکنی را به خود ندیده و برخلاف بسیاری از علوم اسلامی، نظریه‌‌پردازی و قاعده‌‌سازی در آن، قرن‌‌ها است که در حال رکود است. بی‌‏گمان یکی از مهم‏ترین رسالت‏های تبلیغی حوزه علمیه قم و پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی تعمیق و گسترش آموزه‏های اصیل اخلاق، تربیت و معنویت اسلامی در جامعه و اهتمام به پیش‏نیاز اصلی آن، یعنی تولید تفکر اخلاقی بر اساس مبانی اسلامی و استخراج نظام اخلاقی تربیتی و معنوی اسلام و تهیه پاسخ‏های متقن برای پرسش‏های نوپدید در حوزه اخلاق، معنویت و تربیت است که تشکیل پژوهشکده اخلاق و معنویت گامی اساسی برای رسیدن به این هدف به شمار می‏رود.
این پژوهشکده از سال ۱۳۸۲ با عنوان گروه اخلاق و تربیت فعالیتش را آغاز کرد و در سال ۱۳۸۶ با ظرفیت دو گروه پژوهشی و اختصاص نام مرکز، به فعالیت‌های خود ادامه داد. از سال 1396 با افزوده شدن گروه اسلام و مطالعات معنویت دور جدید فعالیت‌ها ذیل عنوان پژوهشکده اخلاق و معنویت با سه گروه پژوهشی آغاز شده است.

اهداف

۱. تبیین و تنقیح مبانی و چارچوب های نظری دانش اخلاق، تربیت و معنویت اسلامی به منظور توانمندسازی و توسعه آن به عرصه‏های گوناگون فردی و اجتماعی؛ 
۲. تبیین و ترسیم نظام اخلاقی ـ تربیتی اسلام و اثبات کارآمدی و برتری آن نسبت به سایر نظام‏های اخلاقی ـ تربیتی؛ 
۳. دفاع عقلانی از آموزه‏های اخلاقی، تربیتی و معنوی اسلام و پاسخ‏گویی به شبهات این حوزه؛ 
۴. ارائه الگوهای نوآمد اخلاقی تربیتی معنوی در راستای پاسخ‏گویی به نیازهای انسان و جامعه معاصر؛ 
۵. تشکیل مرکزی حرفه‌ای و کارآمد در عرصه اخلاق اسلامی، تربیت اخلاقی و معنویت اسلامی برای تأمین نیازهای مراکز سیاستگذاری و دستگاه‌های فرهنگی نظام جمهوری اسلامی؛ 
۶. تولید نرم‌افزار اخلاقی تربیتی معنوی مورد نیاز تمدن اسلامی و تأکید بر اتخاذ رویکرد تمدنی در احیا و بسط معارف اخلاقی تربیتی معنوی اسلام.

سیاست‌ها
۱. التزام به مبانی و عناصر اصیل نظام معارف و اخلاق اسلامی و مدرسه تربیتی اهل‏بیت‏: و معنویت اسلامی؛ 
۲. اهتمام به مشکلات عینی جامعه اسلامی در عرصه اخلاق، تربیت و معنویت و توجه به مسائل و شبهات روز؛ 
۳. اهتمام به ایجاد ارتباط علمی فعال و مؤثر با مراکز پژوهشی حوزوی و غیر حوزوی داخل و خارج کشور و بهره‏گیری از توان و دستاوردهای نخبگان علمی در راستای بالنده‏سازی دانش اخلاق، تربیت و معنویت اسلامی؛ 
۴. نهادینه‌کردن تولید اندیشه در قالب هم‏اندیشی گروهی و تعریف کارهای مطالعاتی در قالب تیم‏های تخصصی؛ 
۵. بهره‏گیری از ظرفیت‏های دانش بشری و سایر فرهنگ‏های تعالی‏طلب و معنویت‏گرای بشری، توأم با مطالعه انتقادی آنها؛ 
۶. پرهیز از فعالیت‌های موازی و تکراری و حرکت در عرض برنامه‏های سایر مراکز علمی ـ پژوهشی؛ 
۷. تعامل فعال با دستگاه‌های مرتبط با تربیت دینی نظام جمهوری اسلامی و شناسایی نیازهای ایشان به منظور فراهم‌آوردن پژوهش‌های کاربردی. 

گروه های پژوهشی

۱. گروه اخلاق
الف) تدوین و اجرای طرح‏های پژوهشی در حوزه‌های تاریخ و فلسفه علم اخلاق اسلامی، مسائل جدید اخلاقی جامعه دینی، بازسازی روش‏شناسی اخلاق، نظام اخلاق اسلامی و مقایسه آن با سایر نظام‏های اخلاقی، نیازهای اخلاقی نظام جمهوری اسلامی و اخلاق کاربردی؛ 
ب) بازخوانی مستمر آثار نمایندگان مکاتب اخلاق اسلامی و ترجمه جهت‏دار و هدایت‏شده آثار عمده اخلاقی ادیان و مکاتب بشری همراه با نقد و مقایسه؛ 
ج) آسیب‏‏شناسی مداوم اخلاق عمومی از طریق اجرای طرح‏های پیمایشی؛ 
د) بازشناسی مستمر ظرفیت‏های علوم انسانی پیرااخلاقی و بسترسازی علمی برای انتقال این ظرفیت‏ها به حوزه اندیشه اخلاقی.

۲. گروه تربیت
الف) تدوین و تبیین نظام تربیت اسلامی (مبانی، اهداف، اصول، روش‌ها، ‌عوامل، موانع، ‌مراحل، برنامه‌ها، نهادها، کانون‌ها، تکنولوژی)؛ 
ب) بازشناسی، بازنگری، و بازسازی آموزه‌های تربیتی از سه منظر حجیت، عقلانیت و کارآمدی؛ 
ج) گسترش مطالعات تطبیقی بین‌المذاهب و برجسته‏سازی وجوه تمایز و عناصر اختصاصی مدرسه تربیتی اهل‏بیت (ع)؛ 
د) پژوهش‏ها و تک‏نگاری‏هایی در زمینه معناشناسی مفاهیم تربیت اخلاقی؛ 
هـ) شناسایی ابتلائات عام تربیتی جامعه و آسیب‏ شناسی اخلاق ملی (مانند وجدان کاری، انضباط ‌پذیری، قانون‌ گرایی و...) و برنامه‏ ریزی برای آسیب ‌زدایی در محورهای شناخته‌شده؛ 
و) الگوسازی و بازنمایی شخصیت‏های برجسته اخلاقی و معنوی و تجزیه و تحلیل و انتشار زندگینامه آنان؛ 
ز) ترویج و حمایت از نقاط قوت در فرهنگ ملّی مثل فضائل راسخ و نهادینه‌شده حیا، احترام به بزرگ‏تر، مهربانی، غیرت، مهمان‏نوازی و... .
3. گروه اسلام و مطالعات معنویت
الف) مفهوم شناسی معنویت اسلام و ارائه شاخصه های آن
ب) معرفی و تحلیلی رویکردها، نظریه‌ها و فعالیت‌های پژوهشی موجود در عرصه مطالعات معنویت
ج) آینده‌پژوهی معنویت‌گرایی در ایران
د) شناسایی و نقد فرهنگ معنویت‌گرایی بدون مذهب در ایران و همچنین جریان‌های انحرافی معنویت
هـ) نگارش اطلس تاریخ و جغرافیایی مکاتب معنویت‌گرایی در جهان اسلام
و) شناسایی کاستی‌ها و ارائه راهکارهایی برای تبلیغ مؤثر معنویت اسلامی از طریق نظام روحانیت

آثار منتشر شده:
۱. کتاب شناخت اخلاق اسلامی؛ گروه مؤلفان؛ ۱۳۸۶. 
۲. اخلاق کاربردی،‌ کاوش‌ها و چالش‌های نوین در اخلاق عملی؛ گروه مؤلفان؛ ۱۳۸۶. 
۳. منشور اخلاقی انتخابات (به سفارش وزارت کشور)؛ محمدتقی اسلامی؛ ۱۳۸۸. 
۴. اخلاق اسلامی: مبانی و مفاهیم (کتاب درسی دانشگاهی سراسر کشور)؛ جمعی از نویسندگان؛ ۱۳۸۹. 
۵. خوبی، الزام اخلاقی و امر الهی؛ بررسی تطبیقی آرای آدامز و متفکران شیعی؛ محمود مروارید و احمدرضا همتی‌مقدم؛ ۱۳۸۹. 
۶. درآمدی بر زی طلبگی؛ محمد عالم‌زاده نوری؛ ۱۳۸۸. 
۷. سیمای آرمانی طلبه در نگاه مقام معظم رهبری؛ محمد عالم‌زاده نوری؛ ۱۳۸۹. 
۸. ترجمه کتاب‌شناخت اخلاق اسلامی (به زبان عربی)؛ عبدالحسن بهبهانی‏پور؛ ۱۳۸۹. 
۹. تعارضات اخلاقی و دانش اصول فقه؛ حسن بوسلیکی؛ ۱۳۹۰. 
۱۰. اخلاق اسلامی و کاربست قاعده تسامح در ادله سنن؛ محمدتقی اسلامی؛ ۱۳۹۰. 
۱۱. تربیت توحیدی شهید حسین معن؛ ترجمه احمد ناظم، تحقیق: سیدعلیرضا مددی؛ ۱۳۸۷. 
۱۲. راهنمای رشد اخلاقی؛ ملانی کیلن و جودیث اسمتانا؛ ترجمه محمدرضا جهانگیرزاده، علیرضا شیخ‌شعاعی، سیدرحیم راستی‌تبار؛ ۱۳۸۹. 
۱۳. جریان‌شناسی انتقادی عرفان‌های نوظهور؛ حمید‌رضا مظاهری سیف؛ ۱۳۸۸. 
۱۴. استنباط حکم اخلاقی از سیره و عمل معصوم؛ محمد عالم‌زاده نوری؛ ۱۳۹۱. 
۱۵. فقه و اخلاق اسلامی؛ مقایسه‌ای علم شناختی؛ مهدی احمدپور؛ ۱۳۹۲. 
۱۶. مناسبات اخلاق و فقه در گفتگو با اندیشوران؛ محمد هدایتی؛ ۱۳۹۲. 
۱۷. سبک بندگی در سیره عبادی معصومین:؛ کاظم دلیری؛ ۱۳۹۲.
۱۸. نقش مربی در تربیت اخلاقی- معنوی؛ محمد عالم‌زاده نوری، حسن بوسلیکی و حسین مرادی؛ ۱۳۹۲. 
۱۹. تأثیر ایمان بر اخلاق با تأکید بر اخلاق فضیلت؛ حجت‌‌الله آزاد؛ ۱۳۹۳. 
۲۰. عرفان و بایسته‌های عرفان‌پژوهی در گفتگو با دانشوران؛ محمدرضا فلاح شیروانی و کاظم دلیری؛ ۱۳۹۳.
21. فرهنگ آثار عرفان اسلامی؛ سیدرضا باقریان‌موحد، احمد شاکرنژاد و حسین مرادی؛ 1395.
22. استنباط حکم اخلاقی از متون و ادله لفظی (دفتر اول)؛ محمد عالم‌زاده نوری، 1396.
23.معنویت‌گرایی جدید؛ مؤلفه‌های مفهومی، لوازم اعتقادی و نشانه‌های گفتمانی؛ احمد شاکرنژاد؛ 1397. 
24. درآمدی بر مبانی و روش‌های روان‌شناختی - تربیتی عفاف و حجاب؛ محمدرضا سالاری فر، مهدی بیاتی، سیدجمال‌الدین رضوی و حسن سالاری ‌پور؛ 1397.



آثارآماده نشر

۱. اخلاق جهانی؛ حسن بوسلیکی، قنبری، رحیم راستی‌تبار و محمدرضا امین. 
۲. گزارش، تحلیل و ارزیابی نظریه‌های رشد اخلاقی (دفتر اول)؛ حسین دیبا، حسن بوسلیکی، حسین مرادی.
.

پژوهش‌‌های در حال انجام

۱- درآمدی بر اخلاق مدیریت
۲- استنباط حکم اخلاقی از متون و ادله لفظی (دفتر دوم)
۳- اخلاق دینداری
4- روش‌شناسی اخلاق کاربردی
۵- ترجمه کتاب اصول اخلاق زیست‌پزشکی
6- بازخوانی و نقد رویکرد اصل‌گرایی در اخلاق کاربردی – حرفه‌ای
7- اصول و قواعد بخشندگی در مکتب اهل بیت(ع)
8- چالش‌های اجرای عدالت در مبارزه حق و باطل
9- تحلیل اخلاقی علل و زمینه‌های بی‌صداقتی و چالش‌های صداقت‌گستری در ساختارهای اجتماعی و نهادهای مدنی و راهکارهای برون‌رفت از آنها
10- شناسایی آراء فیلسوفان اخلاق در موضوع صداقت/ دروغ
11- بررسی کاوش‌ها و چالش‌های اخلاقی در فرایندهای سازمانی آ. پ.
12- اخلاق تبلیغ دین
13- گزارش، تحلیل و ارزیابی نظریات رشد اخلاقی (دفتر دوم)
14- نقد و بررسی نظریات رشد اخلاقی سکولار از منظر مبانی و آموزه‌های اسلامی
15- درآمدی بر نظریه رشد اخلاقی با تأکید بر منابع اسلامی
16-  ضعف اخلاقی
17- زمینه‌ها و علل شکل‌گیری درک شهروندان از مفهوم عدالت کیفری
18- عوامل و ساز وکارهای رشد صداقت فرزندان با تأکید بر تعامل خانواده و رسانه
19- مطالعه همبستگی سبک‌های فرزندپروری با عوامل اختلاف‌زای زناشویی
20- معنویت در اندیشه عالمان مسلمان
21- گزارش تطبیقی رشد معنوی در سنت‌های دینی
22- طیف¬شناسی و نقد نظریه¬ها و رویکردهای مطالعات معنویت در غرب
23- مدل¬های قرآنی در تبیین زیست معنوی
24- شيوه‌هاي مواجهه تبليغي با افراد در معرض معنويت جديد
25- بررسي انتقادي اصول و مباني تربيت اخلاقي عرفان¬هاي نوظهور
26- کارگاه‌های تخصصی معنویت‌پژوهشی
27- دستنامه مطالعات معنویت


آثار برگزیده
۱. کتاب شناخت اخلاق اسلامی؛ گروه مؤلفان؛ در جشنواره آیین ‏خرد ۱۳۸۶. 
۲. اخلاق کاربردی،‌ کاوش‌ها و چالش‌های نوین در اخلاق عملی؛ گروه مؤلفان؛ در کتاب سال جمهوری اسلامی ایران ۱۳۸۶. 
۳. تربیت توحیدی؛ شهید حسین معن؛ ترجمه احمد ناظم، تحقیق: سیدعلیرضا مددی؛ در کتاب فصل جمهوری اسلامی ایران ۱۳۸۷. 
۴. خوبی، الزام اخلاقی و امر الهی؛ بررسی تطبیقی آرای آدامز و متفکران شیعی؛ محمود مروارید و احمدرضا همتی‌مقدم؛ در کتاب فصل جمهوری اسلامی؛ 1389.
۵. راهنمای رشد اخلاقی؛ ملانی کیلن و جودیث اسمتانا؛ ترجمه محمدرضا جهانگیرزاده، علی‌رضا شیخ‌شعاعی و سید‌رحیم راستی‌تبار؛ در کتاب فصل جمهوری اسلامی ایران ۱۳۸۹. 
۶. اخلاق اسلامی و کاربست قاعده تسامح در ادله سنن؛ محمدتقی اسلامی؛ در کتاب فصل جمهوری اسلامی ایران ۱۳۹۰. 
۷. استنباط حکم اخلاقی از سیره و عمل معصوم؛ محمد عالم‌زاده نوری؛ در کتاب فصل جمهوری اسلامی ایران ۱۳۹۱.
8. سبک بندگی در سیره عبادی معصومین:؛ کاظم دلیری؛ در کتاب فصل جمهوری اسلامی ایران ۱۳۹۲.


 
نشست‌های علمی و کرسی‌های ترویجی
۱. عرفان و بایسته‌های عرفان‌پژوهی؛ اراکی، اسدی گرمارودی، اعوانی، پورجوادی، ابوالحسن تنهایی، پازوکی، مرتضی جوادی، رمضانی، شیخ الاسلامی، عابدی شاهرودی، فعالی، گرجیان‌عرب، مهندسی و یزدان‌پناه.
۲. نقش‌ و کارکردهای هوش هیجانی در تعاملات و موقعیت‌های اخلاقی؛ سیدمحسن فاطمی ۱۳۸۸. 
۳. جریان‌شناسی تصوف در آمریکا؛ آرتور بوهلر(استاد دانشگاه ویکتوریای نیوزیلند). ۱۳۸۸. 
۴. تربیت و نوآوری‌؛ محمدیان، مهدی علیزاده و سید کاظم اکرمی؛ ۱۳۸۷. 
۵. مدل تولید دانش تربیت اسلامی؛ علم‌الهدی؛ ۱۳۸۸.
۶. چالش‌های اخلاقی جامعه؛ آیت‌الله محمد یزدی. 
۷. مسائل بنیادین دانش اخلاق؛ مددی و عابدی شاهرودی. 
۸. بررسی کاربست نظریه مقاصد الشریعه در اخلاق اسلامی؛ ادریس ‌هانی. 
۹. اخلاق پزشکی؛ عبدالعزیز ساشادینا.
۱۰. نقد اخلاقی سخنرانی اهانت‏آمیز پاپ؛ عبدالعزیز ساشادینا. 
۱۱. تأثیر اخلاق و هنر در سبک زندگی هزاره سوم؛ سیدسلمان صفوی؛ ۱۳۸۷. 
۱۲. اخلاق سکولار؛ سبحانی، علیدوست و مبلغی؛ ۱۳۸۷. 
۱۳. مناسبات فقه و اخلاق؛ عرفان، سبحانی و احمد احمدی؛ ۱۳۸۸.
۱۴. مناسبات فقه و اخلاق؛ عبدالعزیز ساشادینا.
۱۵. اخلاق فهم دین؛ محمدتقی سبحانی و محمد فتحعلی‌خانی؛ ۱۳۹۰. 
۱۶. چالش‌های اخلاقی در فناوری‌های نوین زیست‌پزشکی؛ محمود عباسی و سیدمحمدحسین مدرسی؛ ۱۳۹۰. 
۱۷. تأثیر ایمان بر اخلاق فضیلت با تأکید بر دیدگاه اسلامی؛ جوادی، شیروانی و سیدحسن اسلامی؛ ۱۳۸۷. 
۱۸. جایگاه علم اخلاق در معارف اسلامی؛ علیرضا پناهیان؛ ۱۳۸۸. 
۱۹. اخلاق و نوآوری؛ آذربایجانی، علیزاده و فتحعلی؛ ۱۳۸۷. 
۲۰. اخلاق علمی و تربیت کودک در غرب امروز؛ حبیب‌الله بابایی؛ ۱۳۸۸. 
۲۱. مفهوم‌شناسی معنویت(۲جلسه)؛ موحدیان عطار و یزدان پناه؛ ۱۳۹۲.
۲۲. جریان‌شناسی معنویت‌پژوهی در غرب؛ طالبی دارابی؛ ۱۳۹۲.
۲۳. شاخصه‌های معنویت اسلامی، رضا اسلامی، ۱۳۹۳
۲۴. مبانی معنویت‌گرایی جدید، بهزاد حمیدیه، ۱۳۹۳
۲۵. جریان‌شناسی مطالعات انتقادی در معنویت ، فاطمه توفیقی، ۱۳۹۳
۲۶. مرز بدعت و نوآوری در معارف دینی با تأکید بر بحث معنویت گرایی،(دو جلسه)، احمد واعظی، ۱۳۹۴
۲۷. نظریهها و مدلهای رشد معنوی، محمود نوذری، ۱۳۹۴
۲۸. مرز بدعت و نوآوری در معنویت‌ورزی از دیدگاه اسلامی، علیرضا امینی‌نژاد، ۱۳۹۴
۲۹. مفهوم عدالت در گفتمان انقلاب اسلامی، حمیدرضا مظاهری‌سیف، ۱۳۹۴
30. مفهوم معنویت در گفتمان انقلاب اسلامی، محمدجواد رودگر، 1394
31. مدل‌های رشد معنوی در ادیان، سیدمحمد روحانی، 1394
32. مدل‌های رشد معنوی در مسیحیت، عباس رسول‌زاده، 1394
33. مدل‌های رشد معنوی در یهودیت، مهراب صادق نیا، 1394
34. مدل‌های رشد معنوی در مسیحیت، احمدرضا مفتاح، 1395
35. مدل‌های زیست معنوی در قرآن، قائمی‌نیا، 1395
36. بررسی روانشناختی معنویت، مسعود آذربایجانی، 1395
37. تکثرگرایی در سیر و سلوک (بازخوانی ظرفیت نظریه حق‌گروی)، هادی صادقی، ‌1395
38. خودکنترلی و قضاوت اخلاقی، هاشمی، 1395
39. کاربست اصل‌گرایی اخلاق در مسائل زیست پزشکی، احسان شمسی کوشکی، 1395
40. اصول برنامه‌ریزی درسی تربیت اخلاقی، محمد حسنی، 1395
41. روش‌شناسی استخراج نظریه رشد اخلاقی اسلامی (انسان‌شناسی و تربیت اسلامی،‌ ماهیت و شاخصه‌ها، صادق‌زاده قمصری، 1395
42. نقش مربی در تربیت اخلاق – معنوی، محمد عالم‌زاده نوری، 1395 (کرسی ترویجی)
43. نظریه رهبری سازمانی اصیل و اخلاق: تحلیلی از نظریه خودتعیین‌گری، سید بابک علوی، 1395 (کرسی ترویجی)
44. مفهوم عنویت در عصر پست‌مدرن، احمد شاکرنژاد، 1396 (کرسی ترویجی)

پژوهشکده اخلاق و معنویت در سال 1382 با عنوان گروه اخلاق و تربيت و در حجمي كوچكتر به منظور احياى مطالعات علمى در عرصه دانش اخلاق، تبيين مبانى و نظام اخلاقى اسلام و شناسايى شيوه‏هاى تربيت دينى شكل گرفت.
مطالعه گسترده در منابع و ميراث اخلاقى، شناسايى موضوعات و ظرفيت‏هاى پژوهشى و بررسى دانش‏هاى مرتبط با حوزه اخلاق پژوهشى از نخستين گام‏هاى اين گروه بود.
پژوهشکده  اخلاق و معنويت هم اكنون دو پروژه بزرگ اخلاق هنجارى و تربيت اخلاقى را در دست تحقيق دارد و حوزه‏هاى اخلاق كاربردى و حرفه‏اى را مورد اهتمام جدى خويش قرار داده است.
اين مركز كلان پروژه هاي عمده اي را در دست مطالعه و بررسي دارد . جهت اطلاع بيشتر به بخش كلان پروژه هاي مركز مراجه نماييد.
1

پربازدید‌ترین مطالب

مطالب مرتبط
[Control]
تعداد بازديد اين صفحه: 4363
خانه | بازگشت | حريم خصوصي كاربران |
Guest (PortalGuest)

مرکز اخلاق و تربیت اسلامی
مجری سایت : شرکت سیگما